De bergen van Asturië

Vrijdag 28 maart;

Het idee was om rond 06:00 uur te vertrekken, dit werd iets later maar nog steeds lekker optijd. 

Met toch wel een beetje pijn in ons hart verlaten we het fijne appartement waar we zo genoten hebben. Maar we komen terug! Niet in Torrox, maar waar wel... in het droomhuis wat we hebben gezien 😍 Of een ander mooi huis wat er dan beschikbaar is. 

Terug naar de vrijdag route. Wat een geweldig mooie rit van Torrox Costa naar Oballo. We kozen ervoor om de weg te kiezen via Toledo, dit is een tolvrije weg en echt de moeite waard. Wij wilde voor het donker op onze eindbestemming zijn (wat later een goede keuze bleek te zijn) Heb je meer tijd onderweg, zou ik zeker ergens halverwege de route een hotel boeken om de omgeving even te bekijken. We hebben gedurende de reis een heel divers aanbod aan natuur voorbij zien komen met leuke steden en dorpen. Misschien zou ik zelfs wel meer nachtjes onderweg boeken om alles te kunnen zien. 

Uiteindelijk na een lange rit kwamen we aan in Asturië, prachtig mooie natuur! En de weg naar de accommodatie was hoopvhoopvol. Tot daar het Spaanse geitenpad op dook... (oké, eerlijk we hebben ze erger gehad, maar alsnog was het spannend) Je was er werkelijk alleen op de wereld... Het restaurant was dicht en de bar waar je nog een hapje en een drankje zou moeten kunnen nuttige hebben we nooit gevonden... De insteek was om hier lekker te gaan wandelen en wat mooie plekken te ontdekken welke Asturië rijk is. Maar we hadden al snel besloten dat we hier maar 1 nacht wilde blijven. We twijfelde even om nog elders wat gezelligheid te gaan zoeken, desnoods in Frankrijk maar toen het tweede slecht nieuwsbericht binnen kwam, was de koek eigenlijk wel op. Ze zeggen niet voor niks dat je moet stoppen op je hoogtepunt...