Van Torrox tot Sierra Nevada

Dag 6 t/m 08;
03 t/m 05 maart

Dag 06 03 maart;

Buenos dias!

Het weer is erg wisselvallig en we zijn er wel achter dat van het online weerbericht geen snars klopt. Als we op pad gaan, nemen we dan ook van alles mee, van slippers tot een paraplu en dikke truien met een T-shirt eronder. 

Vandaag stond een ochtendje Torrox Costa en Torrox Pueblo op het programma. De zon scheen lekker dus hoppa, even wat vitamine D op doen. In Torrox Costa was er markt volgens internet. Dus we gingen weer een poging wagen. Het was even zoeken maar daar was die dan hoor. DE markt! Hij bestond vooral uit veel kleding en helaas weinig etenswaren, we miste eigenlijk een lekker bakker, slager, kippenboertje etc. Je kon naast kleding, schoenen en andere snuisterijen wat mango, avocado's en wat kruiden/specerijen kopen maar dat was het eigenlijk wel. We waren dan ook snel uitgekeken en zijn via de boulevard weer terug gelopen naar de auto.
We besloten nog even naar Torrox Pueblo te rijden en dat was een goed idee. Wat een leuk dorp! We hadden de auto boven neergezet en zijn via diverse zigzag straatjes en trappetjes naar beneden gelopen naar het Plaza de la Constitución. Hier waren twee gezellige terrasjes open waarvan 1 al lekker vol zat en de andere gedurende de ochtend steeds voller werd. Ook zat hier het Servicio de Atención a la Ciudadanía (Hier regel je overigens alle burgerzaken) op het plein en we zagen direct dat alles mañana mañana gaat. Want de mensen die een afspraak leken te hebben, schoten niet echt op in de rij... Dus goed om te weten dat je voor dit soort zaken de tijd moet nemen in Spanje haha. 

Na een rondje koffie en een tostada Jamon/Queso bij Cafe Bar Gareth’s besloten we weer rustig terug te lopen naar de auto. De naam klinkt overigens meer Engels dan Spaans, maar het was een prima plekje, alle tapas van de dag stonden netjes uitgeschreven en de prijzen waren zeer vriendelijk. Nadat we afgerekend hadden (€ 10,- incl. fooi) Moesten we weer terug naar het appartement, na de storm van vannacht hadden we een tocht probleem in de woonkamer, laten we zeggen dat we net niet wegwaaide. Dus hadden we de eigenaar even op de hoogte gesteld en die kwam gelijk polshoogte nemen, gelukkig was hij al voorbereid met gereedschap en al en was de schuifpui snel gemaakt waardoor we weer uit de wind konden zitten. Tijdens dat Luuk bezig was, zijn we even met Bobby naar beneden gelopen richting het strand, hebben we nog wat extra Vitamine D opgedaan en hebben de rest van de middag lekker rustig aangedaan. 
Patrick had gekookt en na het eten zijn we nog even naar het hondenpark geweest. Super leuk en netjes park waar ook wat andere hondjes waren dus Bobby kon zijn lol op. De avonden zijn nog erg fris en klam dus na ruim 3 kwartier gespeeld te hebben zijn we weer huiswaarts gegaan en hebben de avond lekker met een film op de bank doorgebracht. 

Dag 07 04 maart;
Op ons lijstje stond nog 1 markt en we hadden nog één andere missie af te strepen, de Spaanse kippenboer.... Dus hoppa vandaag lekker slenteren in Nerja. Hier zijn we al eens eerder geweest. Maar toen was het bloedheet en zijn we niet verder gekomen dan de ijskraam op het Plaza Balcon De Europa. De dag begon wat bewolkt maar in de loop van de ochtend brak de zon door! 
We begonnen op de markt van Nerja, wat hier gebeurde... We voelde ons de broekkies van de markt whahaha. We kwamen aanrijden en er stopte een lokale bus... Hier stapte allemaal nordic walkers uit waardoor onze vraag waar de markt precies zou zijn direct beantwoord was. De nationaliteit van deze wandelclub was overigens ook snel te raden... Ze hadden bijna allemaal gezellige ANWB setjes aan ;-) De markt was groter dan de markt in Torrox maar wederom veel kleding, schoenen en mango's. Ook kon je hier veel ceramiek terug vinden, wat we dan wel weer erg leuk vonden. Wat betreft de ceramiek, daar komen we later nog op terug. Maar daarvan gaat wel wat van mee naar huis, om thuis in Spaanse sferen te blijven. 

Na de markt gingen we door naar het centrum van Nerja. De vorige keer was het nogal zoeken naar een parkeerplaats, dit keer waren we beter voorbereid en kwamen we uit in de parkeergarage bij Plaza de España in het centrum. Je loopt vanuit hier makkelijk het plein op en zo door naar Plaza Balcon De Europa. Nerja is veel meer dan het Balcon De Europa dus we besloten lekker de zijstraatjes in te duiken en meer van deze plaats te ontdekken, uiteraard pas nadat we een ijsje hadden gehaald bij "onze" ijskraam. Het was gezellig druk, overal zaten wel mensen op terrasjes of liepen in de winkeltjes. Ook buiten de grotere pleinen was het druk en levendig. Dat Nerja leuk is, wisten we al maar vinden het nu nog leuker, zelfs in de winter. 

De andere missie... In Nerja moesten verschillende kippenboeren zitten dus dit keer toch maar weer vertrouwd op de google reviews en zo kwamen we uit bij Pollos La Sirena. De heerlijke geur kwam ons al snel tegemoet waardoor we wisten dat we goed zaten. Een klein zaakje met heerlijke verse kippen aan het spit. Dus hoppa twee kippen mee naar huis en met gierende banden terug naar het appartement. De kippen roken zo lekker dat het moeilijk was om ons te beheersen en de auto niet stil te zetten langs de weg haha. Thuis aangekomen gingen we uiteraard meteen lunchen! En potverdikkie wat was deze kip lekker!! Echt een aanrader als je in Nerja bent. (Je krijgt de kippen warm mee, dus ja je kan ze ook makkelijk gewoon langs de weg op eten, of lekker op het strand haha) Na de lunch zijn we gaan uitbuiken bij het hondenstrand waar Bobby even lekker los kon om vervolgens nog met een drankje op de boulevard af te sluiten heerlijk in het zonnetje. 

Dag 08 05 maart; 
Vandaag zouden we eigenlijk een rond tour maken en eindigen in Guadix waar we een leuk klein hotelletje hadden geboekt. Maar we merken aan Bobby dat hij meer tijd nodig heeft om te wennen aan zijn nieuwe omgeving. Dus besloten we om het hotel te annuleren en gewoon een dagtripje te gaan maken en lekker thuis te slapen. Uiteraard ging Bobby wel mee op pad en dat ging super goed! 

Het plan was om binnen circa 1,5 uur rijden in Pradollano, Sierra Nevada aan te komen en verder door te rijden naar een uitkijkpunt om daar nog wat te wandelen door de sneeuw. Maar dit liep even anders... Google Maps in combinatie met de borden richting de Sierra Nevada volgen is geen goede combinatie... De route liep volkomen anders waardoor we in allerlei dorpjes uitkwamen. Deze waren overigens wel super leuk, je raad het al... Uitstappen, wandelen, foto's maken etc. Dus de rit schoot lekker op zo haha. En toen... toen kwamen we op een berggeiten pad... ondertussen was het onderweg wat gaan regenen... Volgens google maps moest je over dit pad gewoon de berg over kunnen om zo alsnog in Pradollano aan te komen. Maar na een grondige inspectie (in de vorm van, Mireille stap jij even uit en ga even kijken hoe het pad na de bocht wordt) Besloot zelfs Mireille dat we ondanks de upgrade van de nieuwe auto, we beter konden omkeren... De volgende auto word een 4x4 jeep met snorkel ;-) Dus hoppa weer langs al die leuke dorpjes terug.... dit keer mocht er niet gestopt worden voor kodak momentjes, we hadden Bobby sneeuw beloofd dus gas op die lolly.

Nog even een kleine sidestep naar die leuke dorpjes onderweg ;-) We zijn uitgestapt in Pampaneira, ondanks de regen een erg leuk dorp! 
Bron: vivandalusia.com 
Pampaneira bevindt zich in het hart van de Alpujarra granadina, een unieke streek tussen de mediterrane kust en de toppen van de Sierra Nevada. Het dorp ligt op de zuidelijke hellingen van Sierra Nevada, langs de indrukwekkende Barranco del Poqueira. Deze locatie, onderdeel van het natuurpark, wordt gekenmerkt door zijn adembenemende schoonheid en is de thuisbasis van drie prachtige dorpen: Capileira, Bubión en Pampaneira.
Naast zijn natuurlijke schoonheid biedt Pampaneira ook een scala aan historische bezienswaardigheden en monumenten. Het dorp zelf is erkend als een historisch-artistiek ensemble en heeft prestigieuze prijzen gewonnen voor zijn schoonheid en verbeteringen aan de toeristische infrastructuur. Bovendien herbergt het gemeentelijk gebied het boeddhistische klooster O Sel Ling, een toevluchtsoord voor meditatie en contemplatie.
In Pampaneira vind je diverse leuke winkeltjes maar ook een heerlijke ambachtelijke chocolade winkel! Hier moesten we natuurlijk even naar binnen en wat kopen! 
Pampaneira is een dorp waar we zeker nog eens gaan terugkomen wanneer de zon wel schijnt. 

Oké, door naar Pradollano. Uiteindelijk zijn we terug op de snelweg uitgekomen en kwamen we rond 14:00 uur aan... We hadden ons al voorbereid op de kou, maar met de regen erbij was het bezoek niet heel erg aangenaam... Uiteindelijk hebben we dus de hele ochtend in de auto gezeten om letterlijk 5 minuten in Pradollano rond te lopen. We besloten nog even door te rijden naar een uitkijkpunt maar het weer werd slechter en slechter inclusief dichte mist waardoor we geen hand meer voor ogen zagen, de regen werd sneeuw en het was dan ook niet verantwoord om nog verder door te rijden. Uiteindelijk hebben we langs de weg toch een foto van Bobby in de sneeuw kunnen maken maar helaas de belofte van een echte sneeuwwandeling niet waar kunnen maken. :-( 

Na deze enerverende route zijn we met gierende banden naar beneden gereden. Maar kennelijk iets te snel want beneden ging er een lampje branden in de auto. Iedereen die Mireille haar verhaal over lampjes in de auto kent, snapt dat de paniek lichtelijk opnieuw toesloeg. Dus hoppa Mazda Pechhulp onderweg bellen, nou dit was niet echt een geslaagd telefoongesprek... dus besloten we om bij een tankstation maar even onze eigen dealer te bellen. Na wat toelichting van de autorit van 20 graden naar 2 graden in de bergen etc. Kwamen we tot de conclusie dat er niks aan de hand was, we moeten het even in de gaten houden en brand het lampje over 2 dagen nog... ja dan moeten we wel even terug bellen... Godzijdank ging het lampje uit toen we dichterbij huis kwamen en daarna hebben we hem niet meer zien branden.
Gezien Bobby nog niet zijn energie van de dag kwijt was, besloten we nog even naar het hondenstrand door te rijden. Met je billen in het zand is toch lekkerder dan met je billen in de sneeuw. 

Voor de avond hadden we tapas ingedachte maar gezien het laagseizoen zijn er in de avond maar weinig restaurantjes open. Dus uiteindelijk kwamen we uit bij Restaurante Pizzaria Giuseppe. We werden naar binnen gelokt door de geur van de pizza houtoven dus dit moest wel goedkomen. En dat kwam het! Wat een heerlijke pizza's hebben ze hier! Na het eten hadden we nog een dessert thuis van Chocolate Abuela ili wat de dag afsluiting perfect maakte! 

Dat was hem weer! ¡Hasta pronto!